miércoles, 11 de noviembre de 2009

Hidra de Lerna e a Serpe de San Cibrao


Na mitoloxía grega unha hidra era unha criatura similar a unha serpe,esta besta tiña varias cabezas.Contaba cunha respiración velenosa que a facia máis perigosa ainda. A hidra foi destruida por Hércules durante un dos doce traballos.A súa garida era o lago Lerna,situado no Argolid.Especulouse coa súa posible existencia,pero desbotouse ese mito. Decíase que no fondo do lago habia a entrada a un mundo subterráneo,e que a Hidra era a súa garda. Este monstro descendia de Tifón,Equidna e da Deusa da Terra,Xea.Irmá de Quimera e de Cancerbero.
A historia grega é asi:
·Ao chegar ao pantano preto do lago de Lerna,Hércules cubreu a súa boca e o nariz cun pano e tirou frechas de lume para sacar á besta da súa garida.Enfrentouna cunha fouce na man e matouna.
Dixose que esta criatura se via favorecida por unha reacción biolóxica:cada vez que se lle cortaba unha cabeza,nacianlle dúas máis no seu lugar.Ao contratrio do que pensaba Hércules,non a matou .
Cando el se deu conta de que non a mataba,pediulle axuda ao seu sobriño.Este propuxelle a idea de lanzarlle trapos ardendo para queimar os corpos decapitados.Entón mentras Hércules se dedicaba a cortar as cabezas da Hidra,o sobriño queimabaos.
Así, Hércules enfrontouse á última cabeza, a principal e “inmortal” cabeza da Hidra, aplastándoa debaixo dunha gran rocha
. Sumerxindo as frechas no sangue velenosa da Hidra,completou a súa segunda tarefa.
Agora conto a historia galega da Serpe de San Cibrao:
·Unha serpe mariña,de aproximadamente 30 metros, que cada sete anos se acercaba ás costas da localidade mariñeira,para poñer os ovos. Igual que a hidra podía moverse tanto pola auga como pola terra,e destacaba pola cor vermella e brillante da súa pel e o gran tamaño das súas escamas. Decíase que viña de moi lonxe,e que devoraba todo o que atopaba por diante.Se atopaba un barco enroscabase nel ata desfacelo e engulia aos mariñeiros,comezando pola cabeza. Na terra era menos agresiva sempre que non a molestasen.Pero se alguén o facia ,e a serpe o sabia,devorariao,a él,á familia e ao gando.Todo o mundo de San Cibrao sabía que si se atopaban coa serpe o mellor era alonxarse dela canto antes. Algúns din que a serpe vai a terra cada 9 anos e non cada 7,e outros din que ven máis amiudo e que hai máis dunha serpe dese tipo,xa que con tantos ovos que puxo,algún se lograría. No pozo de Piago,no Landro,en Viveiro,vive outra serpe mariña que se deixa ver na mañá do día de San Xoán.



viernes, 6 de noviembre de 2009

Abre las alas...y ...¡vuela!.

Antes de nada, lo primero y principal: bienvenidos a todos en nuestro/vuestro primer día de contacto con este instrumento (con la excepción de Miriam y Rocío, que ya lo conocen desde hace algún tiempo y ya se han presentado -y ya tienen, por cierto, su oportuno comentario de este profesor y de alguna atenta seguidora-). Es un placer recibiros en este nuevo espacio que en adelante será VUESTRO blog. Espero que se convierta en una puerta abierta pasa una serie de investigaciones que despierten vuestro interés y vuestra curiosidad por el mundo clásico y que os depare, como mínimo, tantas satisfacciones como las que yo he disfrutado en sus escasos meses de vida.

Ya veis que, a pesar del tópico, los profesores de clásicas no estamos tan instalados en el pasado como dicen y nos apuntamos a las nuevas tecnologías, tan valientes como los que más.

Aquí podéis ver, por ejemplo, una serie de blogs de tema clásico muy interesantes. Yo suelo frecuentarlos y, por supuesto, os los recomiendo:

1. Tras las huellas de los dioses. Un estupendo blog sobre mitología clásica por el que van desfilando dioses y diosas, héroes... para placer de los que disfrutamos con estas cosas. Mariel además enriquece los mitos con una exquisita redacción y una gracia en su exposición de la que me confieso admirador. Y lo mejor de todo: Mariel, responsable del blog, es una estudiante de instituto (¿de 4º de la ESO? ¿o quizás ya de bachillerato? Estoy seguro de que algún seguidor sabrá precisar). Este blog recibió el curso pasado el "Premio Centauro de oro" al mejor blog de temática clásica creado y mantenido por un alumno. Si te animas a leerlo, entenderás lo merecedísimo que fue el galardón.

[Por cierto, en la última entrada puedes leer una muy completa presentación del terrible mito de Edipo, del que hablamos el último día en clase]

2. Hijos de Marte.- De la misma autora pero en este caso dedicado al imperio romano. Eso sí, igualmente recomendable.

3. VIAM STRATAM.- Un blog ya decano en Galicia, en el que los alumnos de Álvaro (A Estrada) investigan sobre todo tipo de temas. Recientemente podéis ver allí una serie de entradas sobre distintos tipos de alfabetos.

4.- ASPASIA.- Los alumnos de Melide también tienen blog y también nos regalan entradas muy interesantes.

5.- El taller de Atenea.- Atenea era diosa de las artes y las entradas de este blog se benefician de la protección de la diosa griega para acercarse con amenidad al mundo antiguo.

6.- Secretos de Argos.- Por si alguien dudaba de la pervivencia de los clásicos en la cultura actual...

¿Sabéis lo que es una wiki? Aquí tenéis un par de ellas muy interesantes:

1. Secretos de Argos. Un magnífico compendio de mitología clásica, realizado por los alumnos de Ana, cara magistra.
2.- Wiki del I.E.S Cendrassos.- ¡Cuánto trabajo! ¡Cuánta información! ¡Qué bien ordenado está todo! Felicidades, Luis, magister magistrorum (somos muchos los discipuli que disfrutamos aprediendo muchas cosas de latín, de griego y, sobre todo, del oficio de enseñar en su blog "doceo et disco"). Su wiki es un buen ejemplo de magnífica wiki.
3.- Mosaico helénico.- Esta wiki nació como complemento de estas alas de sirena pero la falta de tiempo y otras malas excusas de este profesor errante la tienen reducida a esqueleto o proyecto de wiki más que otra cosa. Pero seguro que este año conseguimos darle nueva vida...¿Os animáis a colaborar?
Para vuestras futuras investigaciones seguro que os van a resultar muy útiles algunas páginas como estas:

1. http://www.elolimpo.com/. Resuelve con gran rapidez tus dudas de mitología. ¿Quién era...? Pon el nombre que buscas en el buscador e inmediatamente obtendrás una información clara y concisa.

2. http://www.culturaclasica.com/. Hay pocas cosas de cultura clásica que no puedas encontrar en esta completísima web.

3. Aula de latín.- Materiales de latín (morfología, sintaxis, literatura...) presentados con orden y claridad. Ya sabes donde puedes conseguir unos buenos apuntes...je,je,je.
4. Web de "chiron".- Paraíso, Mare Nostrum, brújula, norte, maná... ¿Qué puede decirse de este proyecto que no se haya dicho ya? Mil veces gracias. Chic@s, aquí podéis encontrar infinidad de cosas sobre el mundo clásico: blogs, vídeos...

Y también tenemos:

1. Wikipedia en latín: Vicipaedia.


3. Facebook en latín.

Bueno, espero que os haya interesado este pequeño viaje a lomos de estas alas de sirena. Ya sabéis que nuestro primer trabajo de investigación consistirá en reunir información sobre algunas leyendas de A Mariña y lugares próximos y tratar de buscar semejanzas y diferencias con los mitos clásicos. Ojalá que lo paséis bien y que los seguidores encuentren interesantes vuestras entradas y os obsequien con muchos comentarios.

Nota bene (para seguidores).- Obviamente esta entrada está pensada para una primera toma de contacto de mis (nuevos) alumnos con este humilde blog. Espero haber acertado en el tono al referirme a los blogs/wikis aludidos...Estoy seguro que lo no aludidos sabrán entender que las omisiones se explican únicamente por razones de reloj. Un saludo a todos. Y muchas gracias por haberme enseñado.

sábado, 3 de octubre de 2009

Alas de sirena 2009-2010: desde Burela.

Toca tener la suerte de poder volver al tajo y es que sobra decir que corren tiempos que convierten en insensato todo lo que no sea ser muy conscientes de que tener que madrugar para fichar es un verdadero privilegio. Y, sobre todo, lo es cuando uno goza de la primavera de hacer lo que le gusta.
Estas alas de sirena y su pofesor (ir)responsable están en este inicio de curso 2009-2010, como mínimo, de triple estreno: estrenan curso, alumnos y, lo que quizás es más llamativo, también plaza. Finalmente, como ya sabéis muchos, decidí cambiar la tarta de Mondoñedo por el bonito de Burela, la magia engaiolante y feiticeira de las tierras brumosas de Cunqueiro por la bravura del mar de A Mariña lucense. El mar, que tanto eché de menos, que me vivifica, me cobija...Y también, claro, la oportunidad de pasarme un año a cubierto de afines y otras afrentas administrativas.
Atrás queda el I.E.S de Curtis y con él un puñado gigante de buenos recuerdos: la comprensión de unos compañeros que convirtieron en cielo lo que perfectamente podría haber sido un infierno, la sensatez de unos chavales que no cayeron en la tentación de hacer lo que hubiera sido más fácil (hacer leña del árbol caído) y, sobre todo, la filoterapia de las que entonces eran las chicas de 4º B y ahora ya serán un buen y numeroso 1º de bachillerato de humanidades. No se pueden imaginar lo profundamente agradecido que les quedo por su pomada para mis tristezas (tanto, a cambio de tan poco) y lo mucho que lamento no ser "su profe de griego". Están en buenas manos. De eso estoy seguro.
No quiero hurgar más en la herida pero ya sabéis bien los más allegados lo muchísimo que me dolió verme convertido en lo que no era, comprobar impávido como la (mala) administración educativa puede convertir -y legítimamente- en principio válido en materia de materias afines -una de las peores lacras de la actual enseñanza, a mi modo de ver- aquello del "tanto ten", "eche o que hai", "ti tranquilo, meu rei"... Así nos va.
Y ahora, Burela. La situación de las clásicas aquí no es muy boyante, como no podía ser de otra manera. No hay latín de 4º de la ESO ni hay cultura clásica (ni en 3º ni en 4º) porque, al parecer, no se llegó al número mágico de los cinco alumnos en ningún caso. Eso me dijeron cuando llegué y, en principio, no hay razón para que no lo crea. En Griego I hay siete alumnos, en latín I hay seis alumnos y en griego II y en latín II dos (valientes).
Mucho me temo que una vez más lo cuantitativo venga a poner límites a nuestras ganas de hacer cosas: pienso, por ejemplo, en los viajes. Me fastidiaría muchísimo no volver a probar las mieles del Festival de teatro grecolatino, que tan buen sabor de boca me dejó el año pasado. Y todavía más difícil veo lo del viaje a Roma organizado por la delegación de Galicia de la SEEC (ya el curso pasado tuve que pasar por la amarga experiencia de no poder aprovechar la magnífica oportunidad de viajar a Grecia con alumnos "porque no se puede autorizar un viaje para un alumno, Daniel" -aunque ese alumno represente 1/3 del alumnado del bachillerato humanístico en un centro pequeño de ámbito rural-).
En fin, ya veremos. De momento tengo ganas de tener ganas y, desde luego, no me rendiré sin dar la batalla. Ya os contaré. Un saludo a todos y buen curso.

lunes, 28 de septiembre de 2009

Miriam e Rocío

Carmen a seguidora estiveches o ano pasado no perdouro dando clase?Somos Rocio e Miriam
un biko

Miriam Fernández Rodriguez

Hola, son Miriam! Estudio no I.E.S Perdouro en primeiro de bacharelato. Estou facendo o bachaelato de humanidades, e a verdade é que estou bastante contenta con esta eleción aínda que xa é o segundo que estou en primeiro!jeje
Latín e grego son duas asignaturas que me gustan bastante a pesar de que teñen as suas complicacións... pero bueno, todo se supera...jeje E nada mais, ao rematar o bacharelato farei maxisterio!

aqui me despido, un biko

Son Rocío

Hola chamome Rocio,son alumna do centro I.E.S Perdouro de Burela.Metinme neste blog porque nos mandou o profesor de latín e grego que foi quen o fixo,nada a min non me gustan moitos os blogs pero e unha maneira de entretenerme jejeje
pois nada supoño que agora escribirei mais cousas por aqui,e nada eu escollin o bacherelato de humanidades porque me parece o mais sinxelo e quero acabalo canto antes para empezar co ciclo superior de educacion infantil e se non irme para lugo facelo,segun vaian as notas.
Bueno aqui vos deixo unha introduccion do que quero facer.

Bueno pois ata outro momento.
un biko